Er zijn verschillende manieren om mensen met parasieten te infecteren. Statistieken zeggen dat een veel voorkomende doodsoorzaak bij mensen de aanwezigheid van parasieten in het lichaam en infectieziekten is.
Wetenschappers hebben schimmels, bacteriën en zelfs algen in bloedplasma aangetroffen. De meest voorkomende zijn darmwormen.
Parasieten kunnen lange tijd in een persoon leven. In 60% van de gevallen worden chronische en oncologische ziekten veroorzaakt door hun vitale activiteit. Bij langdurige blootstelling aan micro-organismen lijden interne organen en het hele immuunsysteem.
Methoden van infectie door parasieten
De methoden van infectie door parasieten zijn verschillend. Parasieten zijn micro-organismen die ten koste van een ander organisme leven en daar biologisch en ecologisch mee verwant zijn. Parasieten kunnen zich voeden met sap, weefsels en voedsel dat een persoon consumeert en tijdelijk of permanent in het lichaam achterblijven.
U kunt op de volgende manieren besmet raken met wormen:
- Door vuile handen.
- Bij contact met de grond.
- Voor insectenbeten.
- Als u een onvoldoende verhit stuk vlees of vis eet.
- Als u fruit en groenten niet wast voordat u gaat eten.
- Als u analfabeet contact heeft met dieren.
- Bij contact met een persoon die ziek is van wormen.
Wormeieren zijn te vinden in aarde, water, vuile groenten en fruit, maar ook in vlees of vis die niet voldoende hittebehandeling hebben ondergaan.
In sommige gevallen kan een infectie optreden als gevolg van een insectenbeet, maar dit is uiterst zeldzaam, omdat wormeieren voornamelijk met voedsel het lichaam binnendringen. Vuile handen kunnen ook een bron van helminthiasisinfecties worden.
U kunt ook besmet raken door een zieke persoon die drager is van draadwormen. De draadworm kruipt door de anus naar buiten en legt zijn eitjes in de anus. Ze kunnen op hun beurt op ondergoed blijven zitten en in iemands handen terechtkomen. De larven kunnen op het toilet, de klink van de voordeur en andere voorwerpen achterblijven. Als de regels voor persoonlijke hygiëne niet worden nageleefd, dringen deze het lichaam van andere gezinsleden binnen. Als bij een van de gezinsleden wormen worden aangetroffen, moeten alle leden van het huishouden een behandeling ondergaan.
Besmetting via water vindt plaats door consumptie van ongekookt water of tijdens het zwemmen.
Welke soorten wormen bestaan er?
De meest voorkomende groep darmwormen omvat nematoden. Deze omvatten haakwormen, rondwormen, draadwormen, hartwormen en trichinella.
De tweede grote groep omvat protozoa of eencellige parasieten. Dit zijn amoeben, lamblia, neosporen, cryptosporidium, enz.
Entamoeba histolytica-infectie kan optreden door het drinken van vuil water. In dit geval verschijnt er dunne ontlasting, ernstige buikpijn en braken. Soms veroorzaken dergelijke manifestaties in ernstige gevallen complicaties in de lever. Mensen verwarren amoebische dysenterie-infectie vaak met een virale infectie.
Miljoenen eencellige parasieten kunnen op de wanden van de maag voorkomen en zich ontwikkelen, waardoor de voedingsstoffen die nodig zijn voor het lichaam niet goed worden opgenomen.
Karakteristieke tekenen van giardiasis
Symptomen van een parasitaire besmetting zijn als volgt:
- Ophoping van gassen in de maag.
- Ongelijkmatige ontlasting met stukjes onverteerd voedsel.
- Rillingen.
- Verhoogd zweten.
- Frequente buikpijn.
- Losse ontlasting.
Als er geen behandeling voor parasieten is, zal een persoon na verloop van tijd beginnen af te vallen en vaak ziek worden als gevolg van de uitputting van het immuunsysteem. Het is natuurlijk niet raadzaam om je alleen op de symptomen te laten leiden om parasieten te identificeren. Het is noodzakelijk om een reeks ontlastings- en bloedonderzoeken uit te voeren om helminten te detecteren. De behandeling hangt grotendeels af van de mate van infectie. In de volksgeneeskunde zijn er veel recepten voor de behandeling van helminthiasis; in moeilijke gevallen is het beter om medicijnen te gebruiken.
Classificatie van helminten
Wormen zijn verdeeld in plat en rond.
Vlakke weergaven:
- Trematoden, deze omvatten schistosomen, opisthorchis, enz.
- Cestodes - echinococcus, varkenslintworm, alveococcus.
Spoelwormen of nematoden:
- Pinworm.
- Ascaris.
- Trichinella.
- Mijnworm.
De meest voorkomende soorten wormen zijn:
Schistosomen
Dit type worm is van verschillende geslachten; qua uiterlijk lijkt het op een naald met een lengte van 0,4 tot 2,6 cm. De vrouwtjes worden als groot beschouwd en kunnen tot 300 larven per dag produceren.
De transmissieroute verloopt voornamelijk via zwemmen in vervuild water. Infectie vindt plaats via menselijke slijmvliezen en door accidentele inname van vuil water tijdens het baden. Eenmaal in het lichaam verandert de larve binnen een dag in een volwassene, die in staat is honderden vergelijkbare organismen te produceren.
Het schistosoom bereikt geslachtsrijpheid nadat het via de bloedbaan het menselijke veneuze systeem is binnengekomen. Individuele eieren kunnen zich in de darmen, urine en slijmvliezen bevinden. Na de ontlasting begint het schistosoom zijn reis op dezelfde manier.
Deze parasiet kan tientallen jaren in het menselijk lichaam blijven en onherstelbare schade aanrichten aan de patiënt. Het zijn niet de schistosomen zelf die gevaarlijk zijn, maar hun eieren. Ze hopen zich op in de inwendige organen en veroorzaken met hun doornen schade, waardoor het weefsel wordt beschadigd, wat vaak verschillende zweren veroorzaakt.
Er zijn symptomen waarmee een persoon de aanwezigheid van schistosomen in het lichaam kan bepalen:
- slechte eetlust;
- anemie;
- vergrote lever en veranderingen in de milt;
- slechte darmmotiliteit;
- maagpijn;
- diarree of obstipatie;
- plotseling gewichtsverlies;
- bloeding in de darmen;
- pijn bij het urineren;
- allergische reacties;
- algemene zwakte.
Cestoden
Cestodes zijn lintwormen die gigantische lengtes kunnen bereiken. De lengte van een volwassene is dus gemiddeld 0,5 cm. Een vrouwelijke cestode kan in de loop van een jaar tot 200.000 eieren leggen.
Dankzij speciale apparaten op de koppen in de vorm van zuignappen worden cestoden stevig aan de darmwanden bevestigd. In dit geval lijdt het hele lichaam. Dergelijke wormen zijn vooral gevaarlijk voor kleine kinderen, omdat hun vitale activiteit het lichaam uitput en in korte tijd bloedarmoede veroorzaakt.
De infectieroutes zijn fecaal-oraal, d.w.z. dit zijn vuile handen, fruit en groenten. Eenmaal in de darmen verspreiden de larven zich via de aderen door het hele lichaam en dringen de lever, het hart en zelfs de mondholte binnen. Een bepaald aantal larven sterft, terwijl de rest weer wordt ingeslikt.
De belangrijkste tekenen van een parasitaire besmetting:
- misselijkheid en braken;
- geelheid van de huid;
- pancreatitis;
- frequente verkoudheid;
- ontwikkeling van bronchitis en longontsteking.
Preventie van parasitaire besmetting
Omdat er veel manieren zijn waarop parasieten kunnen worden geïnfecteerd, is het de moeite waard om enkele regels te volgen om uzelf en uw gezinsleden te beschermen tegen mogelijke inname van wormlarven.
- Naleving van de regels voor persoonlijke hygiëne. Regelmatig handen wassen voorkomt dat parasieten het menselijk lichaam binnendringen. Vooral kinderen moeten dit geleerd worden, omdat ze vaak hun handen en verschillende voorwerpen in hun mond steken.
- Grondig wassen van fruit en groenten met stromend of gekookt water.
- Uitroeiing van vliegende en kruipende insecten (vliegen, kakkerlakken) in woonwijken, omdat ze dragers zijn van wormeieren.
Veel deskundigen zijn van mening dat elke persoon, tot op zekere hoogte, drager is van parasieten, dus het is noodzakelijk om het lichaam van tijd tot tijd te reinigen.